Χαρτογραφώντας τις ανάγκες των στελεχών μας…
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ: Αντιμέτωπες με τα στερεότυπα – Πιστές στο Λειτούργημά μας!!
Η ώρα είναι 4:00 το πρωί! Μια πόλη κοιμάται κι εσύ τρέχεις σε άδειους δρόμους, έχοντας αφήσει τη ζεστασιά του κρεβατιού από τις 3:00. Μπαίνεις στο λιμάνι και ο όγκος τον πλοίων ορθώνεται μπροστά σου. Νυσταγμένοι άνθρωποι σέρνουν βαλίτσες, κίνηση υπάρχει, αλλά εξακολουθείς να μην υποψιάζεται τι θα σου συμβεί. Και τότε ανοίγεις την πόρτα του Α’ λιμενικού τμήματος του Τζελέπη. Και ξαφνικά δεν υπάρχει τίποτα νυσταγμένο και σιωπηλό γύρω σου. Άνθρωποι σε πλήρη εγρήγορση , ο καθένας στο πόστο του , φορώντας στολές και εξάρτηση, ετοιμάζονται για αυτό που τους περιμένει. ” Ένα πρωινό στο λιμάνι του Πειραιά “. Στο λιμάνι από το οποίο το 2025 διακινήθηκαν περίπου 17.700.000 άνθρωποι και 1.800.000 οχήματα , υπάρχει μια ομάδα λιμενικών που πρέπει να συντονίσει το καθετί ! Και πιστέψτε με, τίποτα δεν είναι απλό ή δεδομένο όταν έχεις να κάνεις με τέτοιο όγκο διακινούμενων.
Και τότε, κάπου εκεί, αρχίζεις να παρατηρείς τις γυναίκες που κινούνται γύρω σου. Οι οποίες δεν είναι καθόλου λίγες και η παρουσία τους καθόλου αμελητέα! Είναι σε όλα τα πόστα, με βασική τη θέση της διοικητή Πλωτάρχη Λ.Σ. Ξάνθου Αικατερίνη. Τη δεύτερη γυναίκα που έχει αναλάβει αυτό το πόστο μετά την πρώτη γυναίκα στην ιστορία του τμήματος Πλοιάρχου (Τ) (ε.α.) Αργύρη Ειρήνη. Ίσως από τις ελάχιστες παραδόσεις – παραλαβές που έχουν γίνει στο Λιμενικό Σώμα από γυναίκα σε γυναίκα. Και στη συνέχεια βλέπεις τις υπόλοιπες γυναίκες, που καταλαμβάνουν ένα ποσοστό 20% περίπου σε σχέση με τους άντρες συναδέλφους, υπολογίζοντας και τα ιδιαίτερα σημαντικά φυλάκια του Αργοσαρωνικού – πάλι με γυναίκα Διοικητή την Υποπλοίαρχο Λ.Σ. ΧΑΛΚΙΑ Δήμητρα – και του Ξαβερίου. Είναι όλες λαμπερές και όμορφες μέσα στις στολές τους , δυναμικές, έμπειρες και έτοιμες για τη μάχη του λιμανιού! Εσύ παλεύεις ακόμα να ξυπνήσεις και να πιείς έναν πρώτο, βιαστικό καφέ και γύρω σου ακούς συζητήσεις που δεν περίμενες να ακούσεις τέτοια ώρα και σε τέτοιο μέρος! Θέματα που έχουν να κάνουν με καθετί που ενδιαφέρει μια γυναίκα, ενώ οι περισσότερες έχουν από δύο παιδιά και πάνω και θα μιλήσουν φυσικά για αυτά, τα σχολεία, το τι μαγείρεψαν, τι ιώσεις υπάρχουν αυτή την εποχή…Και με τον ύπνο ρωτάω; Τι κάνετε; Τα παιδιά πώς πάνε σχολείο; Αν είστε απόγευμα ή νύχτα; Άστο λένε…τα παιδιά έχουν μάθει να λειτουργούν και χωρίς εμάς. Με συζύγους συναδέλφους ή όχι, αν δεν δουλεύουν εκείνη την ώρα στηρίζουν, αλλιώς μόνα τους! Αν είμαστε τυχερές θα ξεκλέψουμε λίγο ύπνο πριν γυρίσουν από το σχολείο, αλλιώς κάποια στιγμή θα κοιμηθούμε από νωρίς μετά τις απογευματινές δραστηριότητες και δουλειές. Η κούραση κάποια στιγμή θα σε καταβάλλει, αλλά γίνεται και συνήθεια…
Στο ενδιάμεσο όλων αυτών η δουλειά δεν σταματάει. Τηλέφωνα, οργάνωση των μέτρων τάξης, έκδοση πιστοποιητικών που έχουν να κάνουν με διάφορα θέματα, από σημαντικά, όπως την επιβολή διοικητικών μέτρων έως και κάποια που μάλλον θα μπορούσαν να εκδίδονται ηλεκτρονικά. Επιπλέον, παραλαβή -παράδοση απολεσθέντων αντικειμένων, άλλο ένα χρονοβόρο αντικείμενο το οποίο ίσως θα μπορούσε να λειτουργήσει στα πρότυπα εκείνου της Ελληνικής Αστυνομίας στο αεροδρόμιο. Και φυσικά κόσμος!!! Τουρίστες κάθε εθνικότητας που θα μπουν, θα ρωτήσουν κάτι, θα παραπονεθούν για κάτι, θα φωνάξουν! Οδηγοί που θα γκρινιάξουν για το πρόστιμο που “έφαγαν”. Και εκείνες στο ενδιάμεσο του, ” τι μου είπε χθες η δασκάλα για το γιο”, θα χαμογελάσουν , θα υποδείξουν, θα μιλήσουν αυστηρά αν χρειαστεί, θα είναι εκεί για όλα.
Και μετά λιμάνι! Γυναίκες ανάμεσα στις νταλίκες και τα οχήματα , τον ιδιαίτερο κόσμο του λιμανιού. Η ισορροπία είναι πολλές φορές δύσκολη μου λένε. Για να σταθείς στο λιμάνι και τον κόσμο του χρειάζεται ευελιξία. Άπειρες οι φορές που πήγαν να μας αντιμετωπίσουν υποτιμητικά λόγω φύλου, που μας πείραξαν, μας προσέγγισαν με απρέπεια! Αλλά όλα είναι θέμα ισορροπίας. Αν δεν κερδίσεις το σεβασμό στο λιμάνι, το έχασες το παιχνίδι. Και, χωρίς τη δεδομένη στήριξη των αντρών συναδέλφων, σεβασμός δεν θα υπήρχε !
Όταν, μετά από ώρες, η πρώτη μάχη τελειώνει και τα πρωινά καράβια αναχωρήσουν, εκείνη την ώρα που ο περισσότερος κόσμος φτάνει στο γραφείο του , εκείνες ήδη έχουν πάρει και το δεύτερο καφέ και πηγαίνουν στα γραφεία τους! Το τμήμα του Τζελέπη έχει γραφείο Διοίκησης, Ανάκρισης, Τροχαίας, Δικαστικού, Δρομολογίων και φυσικά Λιμενικής Αστυνομίας. Ταυτόχρονα υπάρχουν βάρδιες Α/Φ και Γραμματείας , με ρόλο και ως ΒΑΦ, γιατί όταν πρέπει να βγει η δουλειά οι τίτλοι δεν έχουν σημασία!! Όλα τα γραφεία είναι φορτωμένα με δουλειά, καθώς δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η διακίνηση επιβατών και οχημάτων είναι τεράστια.
Μετά από κάποιους μήνες Υπηρεσίας στο Α’ Λ/Τ Τζελέπη πιστεύω ότι υπάρχουν σημεία που μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινότητα όλων των συναδέλφων:
* Έκδοση μηνιαίου προγράμματος ώστε να μπορούν να προγραμματίσουν τις οικογενειακές τους ανάγκες, καθώς οι σύζυγοι σε πολλές περιπτώσεις, εκτελούν βάρδιες επίσης, και δεν υπάρχει άλλη βοήθεια.
* Δυνατότητα αδειών σε περίπτωση ασθένειας των παιδιών. Κανένας γονιός δεν ξέρει τι να κάνει όταν το πρωί που ξυπνάει το παιδί του έχει πυρετό και πρέπει να πάει στο λιμάνι! Πώς να ισορροπήσει τις ανάγκες της οικογένειας με αυτές της υπηρεσίας;
* Δυνατότητα απουσίας σε περίπτωση άλλων υποχρεώσεων των παιδιών, όπως λογοθεραπείες και άλλες έκτακτες ιατρικές ανάγκες.
* Συνεχιζόμενη κατάρτιση και μετεκπαίδευση για την αντιμετώπιση δύσκολων περιστατικών. Μια ματιά στο ημερολόγιο του Αξιωματικού Φυλακής δείχνει συχνά περιστατικά πνιγμών, απόπειρας αυτοκτονίας, ενδοοικογενειακής βίας, τραυματισμού ναυτικών και πολιτών.
* Νομική και οικονομική κάλυψη σε περίπτωση εμπλοκής σε δικονομικές διαφορές με πολίτες.
* Ενίσχυση της Υπηρεσίας για την αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών.
* Εξέταση μέγιστης παραμονής στη συγκεκριμένη Υπηρεσία και, εφόσον οι συνάδελφοι το επιθυμούν, να τοποθετηθούν κάπου αλλού.
* Μέριμνα για τη βελτίωση των κτιριακών υποδομών. Πέρα από το γεγονός ότι το κτίριο αποτελεί για πολλούς τουρίστες του εξωτερικού την πρώτη εικόνα της χώρας, το να τηρούνται οι βασικές συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας για μια Υπηρεσία που λειτουργεί 24 ώρες θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο.
Και φυσικά το καθολικό αίτημα όλων των Υπηρεσιών του Λ.Σ.- Ελληνικής Ακτοφυλακής :
* Μετατροπή των αποσπάσεων σε μεταθέσεις, όπου υπάρχουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, ώστε να φαίνεται η πραγματική οργανική σύνθεση και να γίνει δυνατή η μόνιμη ενίσχυση της Υπηρεσίας του Α’ Λ/Τ Πειραιά με στελέχη που θα έχουν την κατάλληλη εμπειρία και τεχνογνωσία να αντιμετωπίσουν τα καθημερινά περιστατικά. Η Υπηρεσία του Τζελέπη είναι δύσκολη και δεν γίνεται να θεωρείται μια απλή Υπηρεσία του Κέντρου! Πρέπει να δοθούν κίνητρα μοριοδότησης ώστε να προσελκύσει νέους συναδέλφους που μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις! Η ενίσχυση με μέτρα τάξης δεν αποτελεί βιώσιμη και μόνιμη λύση!
Αποχαιρετώντας τους συναδέλφους και ιδιαίτερα τις γυναίκες του Τζελέπη δεν μπορείς να μη νιώσεις περηφάνια και εκτίμηση για το έργο που επιτελούν και την απόδειξη για άλλη μία φορά ότι το φύλο δεν παίζει απολύτως κανένα ρόλο στην εκτέλεση του καθήκοντος μας!!
Ανθυπασπιστής Λ.Σ.
ΜΠΟΛΛΑ Ελευθερία